บทที่ 33 Episode33

  [ขุนพล]

  ผม: กูจะเล่าความจริงให้มึงฟัง....

  หลังจากที่ผมก้มหน้าก้มตาร้องไห้อยู่นาน ผมก็เงยหน้าขึ้นมาสบตากับแตนก่อนจะเอ่ยพูดประโยคเมื่อกี้ออกไป แววตาที่แตนมันใช้มองผมในครั้งนี้ มันยังคงเป็นแววตาของความผิดหวัง เสียใจและมันยังคงเป็นแววตาที่ย้ำเตือนใจผมให้รู้สึกผิดอยู่เสมอ

  มันคงถึงเวลาที่ผมต้องเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ